Presell page

  AKITA, AKITA japoński, AKITA INU, Bielsko-Biała, Hodowla Błękitny Pejzaż, pies samuraja, szpic japoński, pies rasowy o bogatej tradycji i historii w swoim ojczystym kraju - Japonii. Czy znacie historię o Hachiko ? Akita to symbol psiej wierności - na dobre i złe. Są one wierne do końca swoim właścicielom, czego najlepszym przykładem jest opowieść o psie doktora Ueno. Pies Hachiko, znany w Japonii jako Chu-ken Hachiko ( wierny pies Hachiko ), należał do profesora Tokijskiego Uniwersytetu Cesarskiego Hidesamuroh Ueno. Został zakupiony i sprowadzony do Tokio w 1924 roku z miasta Odate, znajdującego się w prefekturze Akita. Należał do rasy Akita-inu, czyli do największych japońskich szpiców. Hachiko i profesor od razu poczuli do siebie ogromną sympatię. Pies odprowadzał rano swego pana na stację Shibuya i zjawiał się tam ponownie po południu, gdy ten przyjeżdżał z uczelni. 21 maja 1925 roku profesor zasłabł na uniwersytecie i w następstwie doznanego udaru zmarł. Tego dnia Hachiko nie doczekał się jego powrotu. Nie zaprzestał jednak po niego wychodzić . Przez ponad dziesięć lat widywano codziennie Hachiko na stacji Shibuya czekającego na profesora i tam też 8 marca 1935 roku znaleziono go martwego. Wszystkie duże gazety japońskie poinformowały o tym fakcie. Dzięki swojej niezwykłej lojalności Hachiko podbił serca Japończyków i do dziś pozostaje w Japonii symbolem bezgranicznego oddania. Pomnik psa Hachiko został ufundowany w kwietniu 1934 roku, a jego autorem był rzeźbiarz Teru Ando. W czasie wojny statua psa, którą wykonano z brązu, została przetopiona na potrzeby wojska. Obecny pomnik psa Hachiko wzniesiono w 1948 roku pod kierunkiem Takeshiego Ando, syna Teru Ando. Pod nazwa nippon inu, czyli po prostu “japońskiego psa” akita doczekał się państwowego protektoratu i w roku 1931 oficjalnie został ogłoszony “narodowym psem Japonii“. Do dzisiaj rasa AKITA INU zachowała swój wyjątkowy status i hodowcy, a nawet właściciele pojedyńczych, wybitnych psów są, jeśli zachodzi taka potrzeba, subsydiowani przez władze lokalne. Zapraszamy do obejrzenia zdjęć naszych AKITA INU , odwiedzenia Forum AKITA INU oraz odwiedzenia strony naszej hodowli na http://www.akity-inu.pl/.

Pozdrawiamy i zapraszamy. Ania, Adam
Zapasowa strona: AKITA INU, HODOWLA, szczenięta, szczeniaki
Zapraszamy również do:
- PSY RASOWE, RANKiNG / TOP LISTA w domenie AKITA INU
- PSY RASOWE, Katalog, HODOWLE PSÓW w domenie AKITA INU

Related posts

• Pistolety natryskowe (0)
• Instalacje (0)
• Koparki (0)
• Budownictwo (0)
• Wystąpnienia publiczne, giełda, biznes women - dobre książki (0)
• Pobierowo (0)

Wiele milionów lat temu żyły na Ziemii tajemnicze stworzenia, które miały wtedy całkowitą władzę na naszej planecie. Długie i ostre pazury, płyty kostne na grzbiecie, ciało długości 15m - gdy sobie wyobrażamy to coś, myślimy o wielkiech, przerażających i krwiożerczych potworach. A takie właśnie były dinozaury - największe gady jakie żyły dotąd na Ziemii. Są owiane wielką tajemnicą. Skąd pochodziły, jak tak wyewyulowały, i jak tak silne zwierzęta mogły w jednym momencie wszystkie zniknąć. Są to pytania, które zadaje sobie wiele nie tylko naukoców, ale także i ludzi. My postaramy się nieco je poznać i przybliżyć Cię do ich świata. A zatem wejdź w Twój Świat Dinozaurów!

Related posts

• CIEPŁO W TWOIM DOMU (0)
• Moda na SPA? (0)
• Aromaterapia - dla zdrowia i urody… (0)
• strony internetowe - webstyler (0)
• Szkolenia (1)
• Depresja a zaburzenia psychotyczne (0)

Tollery przypominają inne psy aportujące - są towarzyskie i pojętne, ale również pełne energii. Potrzebują bardzo dużo ruchu. Jeśli się im go zapewni, są doskonałymi psami domo-wymi. Coraz więcej właścicieli dostrzega, że mocną cechą tej rasy jest także posłuszeństwo. Silna chęć aportowania i swawolność są cecha­mi naturalnymi yorków, koniecznymi dla umiejętności wabienia . Wabienie jest również naturalną cechą, której nie można nauczyć, podobnie jak wystawiania. Psy podchodzą do swoich obowiązków z instynktownym podnie­ceniem. Młode psy muszą ćwiczyć, ale szkolenie pomaga też w nawiązaniu bliskiej więzi i dzieci również powinny rzucać im patyki do apor­towania. Mieszkańcy Nowej Szkocji wciąż określają pracę z psem wabiącym jako “zaba­wę” psa. Yorki są maniakami aportowania.
Psy te są rozsądne i oddane swojej rodzinie. Tolling Retriever dwukrotnie uratował życie pewnej właścicielce z Michigan. Pierwszy wypa­dek zdarzył się na wycieczce, gdy kobieta znala­zła się na niebezpiecznej krawędzi skalnej. Ten średniej wiekości pies tak się ustawił, że właścicielka mogła go chwycić za obrożę i podciąg­nąć się w bezpieczne miejsce. Drugi przypadek dotyczy prób pływania - pies nie pozwala jej wejść do wody głębiej niż do kostek!
Toller może mieć trochę więcej rezerwy wo­bec ludzi spoza rodziny niż Golden Retriever. Sierść wymaga takiej samej pielęgnacji jak sierść innych retrieverów. W umaszczeniu nie­których psów jest bardzo mało białego, a u nie­których widuje się wzór irlandzki, nawet z dużą gwiazdą na pysku. Uwielbiają ubranka dla psów Biały koniuszek ogona jest bardzo ceniony, ponieważ z dala bardzo dobrze go widać zupełnie jak biały koniuszek na ogonie Reynarda.

Related posts

• Domki letniskowe nad jeziorem. Zielone Tarasy (0)
• Projekty domów (0)
• Papier (0)
• Telewizory LCD (0)
• Inteligentny dom (0)
• Budowa domu projekty (0)

Przybyły do Ameryki mniej więcej w tym samym czasie co Krótkowłose, tzn. w latach 20., ale AKC uznało je później i nigdy nie były tam tak liczne jak ich krótkowłosi kuzyni. Wyżły krótkowłose mają na ogół więcej rezerwy, a cza­sem są psami jednego pana. To doskonali, posłuszni towarzysze i psy polujące.
Ogon jest przycięty, podobnie jak u Yorkshire terrier, do około dwóch piątych długo­ści. Prawidłowa sierść wymaga bardzo mało pielęgnacji. Podszerstek linieje wiosną i wtedy stosuje się kąpiele i częste szczotkowanie, po­dobnie jak u większości ras. Chropowatej sierści dobrze zrobi wyczesywanie martwych włosów.
Niekiedy może zajść potrzeba wyskubania kilku włosów przed samą wystawą, ale nigdy nie powinno być potrzebne trymowanie ani obcina­nie nożyczkami. Tylko gdy sierść jest nieprawid­łowo długa i wełnista, potrzeba więcej zabiegów pielęgnacyjnych, aby nadać psu odpowiednią sylwetkę. Takiej nieprawidłowej sierści czepiają się podczas polowania patyki, słoma, błoto i inne zanieczyszczenia, i dlatego nie jest zalecana.
Yorkshire terrier często zachowuje się jak klown, dostarczając rodzinie rozrywki. Jego wąsaty pysk może zmienić nagle wyraz z choch-likowatego na poważny lub groźny. Konieczna jest dostateczna ilość ruchu. Psy tej rasy uwielbiają swoje legowiska Jeśli pies się nudzi, może wykorzystać nadmiar energii niszcząc, dla rozrywki, różne sprzęty. Im więcej się je uczy, tym są szczęśliwsze. Potrzebują stanowczego szkolenia.

Related posts

• Muzyczne preferencje (0)
• Czy aktorzy mają implanty stomatologiczne? (0)
• Giełda samochodowa - sprzedaj samochód (0)
• domów projekty w internetowych katalogach (0)
• Sporty ekstremalne (0)
• Życie ma zawsze swój scenariusz (0)

Golden Retriever jest kolejnym psem stworzo­nym pod koniec XIX w., razem z wieloma innymi rasami psów myśliwskich. Rasa wiele zawdzięcza sir Dudleyowi Majoribanksowi (lordowi Tweed-mouth), którego skrupulatnie prowadzone księgi rodowodowe stanowią dobre świadectwo pocho­dzenia. Geny recesywne żółtego umaszczenia obecne były zawsze u psów aportujących, po­cząwszy od Nowofundlanda i Labradora, mimo że w latach 50. w Anglii panowała moda na czarne “Wavy-Coats” (o pofalowanej sierści) i czarne Labradory. Jaśniejsze kolory ujawniały się później u żółtych Labradorów, a także u Ches-sie, a potem Golden Retrievera. Majoribanks polubił kolor żółty i kupił psa o takim umaszczeniu, o imieniu “Nous” z hodo­wli gładkowłosej. Aby stworzyć dobre psy apor­tujące z wody, “Nous” został skojarzony z su­kami Tweed Water Spaniela, nie istniejącej już angielskiej rasy aportującej o przylegającej, krę­conej sierści i jasnowątrobianym umaszczeniu. Inne krzyżowania zostały przeprowadzone w ciągu 20 lat z jednym lub dwoma Labradora­mi, Seterami Irlandzkimi, być może Bloodhoun-dem i innymi Wavy-Coats. Próby z żywym borsukiem zostały zakazane w 1966 r. i oficjalnie test ten nie był już konieczny, aby zdobyć tytuł championa. Ale jest to wciąż pies pracujący i niewątpliwie próby z borsukiem są wciąż organizowne potajemnie, aby wybrać najdzielniejsze do ewentualnej sta­wki hodowlanej. Glen jest nisko osadzony, z lekko wygiętymi przednimi łapami, co ułatwia mu kopanie zie­mi. Szorstka sierść jest odporna na pogodę. Ponieważ zasada, aby yorkshire terrier nie szczekał była absolutnie przestrzegana w czasie prób, teriery te są również cichymi psami do towarzystwa. Chociaż wzorzec wymaga, aby Glen ważył 16 kg, irlandzcy hodowcy twierdzą, że wiele z tych psów jest cięższej budowy i waży raczej 18-23 kg. Psy uwielbiają swoje legowiska Wynika to zapewne z krzyżowań z Bulterierami, Stafordshire Terrierami i in­nymi większymi psami walczącymi w czasach, gdy Glen brał udział w walkach psów. Pewna pula genów na zawsze pozostaje w populacji tej rasy i wciąż problem ten będzie się pojawiał. Jednak w porównaniu z niektórymi z jego krewnych Glen jest psem raczej średniej wielko­ści. W Stanach Zjednoczonych istnieje garstka entuzjastów tej rasy.

Related posts

• Czego boi się pracodawca podczas rozmowy kwalifikacyjnej? (0)
• AKITA INU, szpic japoński, pies samuraja, pies rasowy, szczenięta (0)
• Implanty stomatologiczne, implanty zębów (1)
• Grzybnia (0)
• Kolejny krok to ludzie (0)
• Anglia - Hyde Park i South Kensington (0)